Ik had nergens op gerekend (rode vakjes in Clearoutside...) maar zag toen het donker werd Jupiter prominent tevoorschijn komen.
Het leek me aardig om tussen de sluierwolken door toch even een blik op Jupiter te werpen. Zo gedacht, zo gedaan, dak open geschoven en de 13cm AstroPhysics op Jupiter gericht.
Intussen bleek het echt helemaal op te klaren, de hemel was geheel wolkenloos en de Melkweg werd zichtbaar in de Zwaan.
Het aardige was dat dit het juiste moment bleek te zijn voor een leuke Jupiter-voorstelling!
Ongeveer 21.35 beginnend zag ik dat Io dicht bij de rand van Jupiter stond en er een overgang aan zat te komen!
Ik heb de hele voorstelling gevolgd en 21.55 stond Io als een kleine, fel ledlampje tegen de rand van Jupiter aan, om zich daarna voor het oppervlak langs te gaan begeven.
Het was allemaal heel mooi te zien (@ 155x), de seeing varieerde van slecht tot redelijk en (uiteraard) bij dat laatste was Io geweldig mooi te zien, langzamerhand steeds verder voor Jupiter schuivend.
Io was tot ongeveer 22.15 nog goed te zien. Als Io wat verder voor Jupiter schuift wordt het moeilijker, Jupiter's oppervlak wordt dan te helder om Io goed te kunnen zien.
Uiteraard volgt er na zo'n intrede van Io ook een intrede van zijn schaduw. Ook dat was mooi te zien. 22.35, precies een uur na Io's intrede, werd de schaduw zichtbaar aan de rand van Jupiter.
Daar waar Io steeds minder zichtbaar wordt als hij voor Jupiter schuift wordt de schaduw van Io steeds beter zichtbaar. Hoe verder de schaduw voor de planeet komt hoe groter het contrast met het lichte oppervlak van Jupiter. Ook dat was mooi te zien.
Maar nog een aardigheid, de GRV was ook te zien en ging zo'n beetje gelijk op met Io! Langs de rand nog moeilijk zichtbaar, alleen op momenten van redelijk goede seeing, maar verder draaiend steeds duidelijker aanwezig!
Io overgangen zijn altijd leuk om te volgen, de GRV is altijd mooi om te zien, maar zo samen is redelijk bijzonder en een zeer leuke 'toevalstreffer'!
Na deze Jupiter-voorstelling nog wat rondgekeken en wat 'onbeduidende' dubbelsterren bekeken. Denk aan paren als HJ 1858, KU 137, CRI 30, AG 429, HO 204
![Mr. Green :mrgreen:](./images/smilies/icon_mrgreen.gif)
Ook aardig in de ondiepe hemel was een planetoïde waarvan me opviel dat deze erg hoog stond, behoorlijk ver van de ecliptica. Het ging om 980 Anacostia, deze stond niet ver van Alpha And. Blijkbaar een planetoïde met een nogal excentrische baan... 980 Anacostia is mag 11 en was goed te zien met 55x en goed herkenbaar in het niet al te drukke sterrenveld bij Alpha And.